\u201cI\u2019m looking for my car. It\u2019s got three people in it.\u201d<\/i><\/p>\n
Eric (een uitstekende Guy Pearce) is een man van weinig woorden. Drie criminelen zijn er vandoor met zijn wagen. Hij wil die kost wat kost terugkrijgen. De enige die hem daarbij helpt is Rey (Robert Pattinson in wat wel eens een carri\u00e8rebepalende rol zou kunnen zijn), de simpele en voor dood achtergelaten broer van \u00e9\u00e9n van de bandieten.<\/p>\n
Toegegeven, het is meteen de meest spannende premisse, ware het niet dat The Rover <\/i>zich afspeelt in een post-apocalyptisch Australi\u00eb. In deze desolate toekomst gelden dezelfde wetten als in het Wilde Westen: ondanks het science-fiction<\/i>-achtige uitgangspunt, is The Rover <\/i>een beetje een western down south<\/i>.<\/p>\n
Regisseur-scenarist David Mich\u00f4d, die vier jaar geleden debuteerde met het fel bejubelde Animal Kingdom<\/i>, steekt The Rover <\/i>dan ook vol met genreconventies, waar hij vervolgens een eigen draai aan geeft. Wanneer iemand Erics naam vraagt, weigert hij te antwoorden: hij is een futuristische incarnatie van the man with no name<\/i>. Andere sc\u00e8nes en personages doen ook aan revisionistische westerns denken: de norse legercommandant zou even goed een cynische sheriff kunnen zijn, terwijl een bevreemdend oud vrouwtje een clandestien bordeel uitbaat en opium verkoopt. Ook de trage camerabewegingen, de plotse gewelduitbarstingen en de dun bevolkte woestijn echo\u00ebn de invloed van het genre.<\/p>\n
Maar The Rover <\/i>is veel meer dan dat. Mich\u00f4d zoekt zijn inspiratie niet zozeer bij Sergio Leone en Clint Eastwood, wel bij Paul Thomas Anderson, John Hillcoat en Stanley Kubrick. Als die laatste een remake <\/i>van de cult classic<\/i> Mad Max <\/i>zou draaien, zou het resultaat wel eens erg op The Rover<\/i> kunnen lijken: een erg ingehouden, maar bovenal erg cynische representatie van een post-apocalyptische dystopie. Idealen en principes hebben al lang geleden plaats moeten ruimen voor eigenbelang en overlevingsdrang. Dat laat zich ook voelen in de plot. The Rover <\/i>is geen film die aan een rotvaart voorbijvliegt, of in lange dialogen zijn thema\u2019s uitlegt. In de plaats daarvan krijg je een erg trage, maar bijzonder sfeervolle spanningsopbouw: wanneer de boel escaleert, gebeurt dat in korte maar hevige sc\u00e8nes.<\/p>\n
Mich\u00f4ds regie is dan ook uitermate trefzeker. Een sc\u00e8ne waarin Rey zich verschanst in een groezelig motelkamertje, houdt je tien minuten lang op het puntje van je stoel. Enkel in de slotsc\u00e8ne verliest Mich\u00f4d even de mysterieuze toon van zijn film uit het oog, maar dat doet nauwelijks afbreuk aan wat The Rover<\/i> is: een eindeloos fascinerende filmparel.<\/p>\n
\u00a0>>KLAP<\/strong><\/p>\n Beeld je een post-apocalyptische actieprent \u00e0 la Mad Max <\/i>in, maar dan onder regie van Paul Thomas Anderson of Stanley Kubrick. Uitdagend en excentriek, maar tegelijkertijd meeslepend en entertainend. Bovendien het ultieme bewijs dat Robert Pattinson kan acteren.<\/p>\n Regie<\/b> David Mich\u00f4d
\nCast<\/b> Guy Pearce, Robert Pattinson, Scoot McNairy
\nSpeelduur<\/b> 1u46
\nVanaf<\/b> 4 juni in de bioscoop<\/p>\n