Cruciale vraag: waarom koos The Wings of the Dove<\/i>– en Drive<\/i>-scenarist Hossein Amini Kirsten Dunst als hoofdactrice van zijn regiedebuut? Het is niet dat ik iets tegen de dame heb, maar ze beantwoordt niet meteen aan het profiel van haar personage in The Two Faces of January<\/i>. Dunst schittert in films waar ze een lieftallige maagd mag spelen \u2014 genre The Virgin Suicides<\/i>, Spider-Man<\/i> of Melancholia<\/i>.<\/p>\n
Dit noir-verhaal vraagt echter een intrigerende <\/span>femme fatale<\/i>, een vrouw die een man in een oogwenk om haar vinger kan winden. Zij is tenslotte ook het spreekwoordelijke bot waar haar beide tegenspelers om bikkelen. Dunst doet haar best om tegelijkertijd wulps en kwetsbaar te lijken, maar je voelt dat niemand echt voor haar smelt.<\/span><\/p>\n Het gevolg is een drama dat weliswaar kan rekenen op uitstekende vertolkingen van zowel Oscar Isaac als Viggo Mortensen, en dat door de Griekse locaties en sixties-kostuums in elk geval stijlvol is. Maar bij gebrek aan inzet of verrassing je zelden bij je nekvel grijpt.<\/p>\n \u00a0>>KLAP<\/strong><\/p>\n Een bewerking van een boek\u00a0van Patricia Highsmith, wiens\u00a0The Talented Mr. Ripley<\/i> majestueus naar het witte doek werd vertaald. De punch en verrassing van die adaptatie ontbreken. Niettemin een traditionele film noir, met goeie vertolkingen van Isaac en Mortensen.<\/p>\n